در یکی از وبینارهای سمپوزیم خاطره نویسی استاد کلانتری

هوای اول صبح سرد است. روی حالت ویبره می‌روم.

برنج را آبکش می‌کنم  به دانه‌هایی که موقع آب

خیال کن تیکه گوشتی را می‌گذارم روی تخته برش.

یک جاکلیدی هدیه گرفتم. صورت یک عروسک است. کلاه

امروز داشتم به این فکر می‌کردم که فقط روی

به مدرسه برگشتم. به همان جو پرشور قدیم. خیلی

امروز یک روز عادی ست. یک روزی که چیزی

چشم‌هایم سنگین شده‌اند. می‌خواستم چیزی بنویسم. اما کلمات بر

برگ. درخت. زیباست. تمام راه طبیعت است و رنگ