گاهی گذشت زمان هیچ‌چیزی را عوض نمی‌کند.
انگار مرا بر می‌گرداند سر نقطه اول.
بعضی درس‌ها را هیچ‌وقت یاد نمی‌گیرم.
انگار قرار نیست برایم جا بیفتد.

تبدیل به توپ پینگ پنگی می‌شوم که بین دو تا راکت در مسابقه فینال در جریانم.
برای هر امتیاز باید تلاش زیادی شود تا بتوانم به اندازه یک اینچ مسیرم را تغییر دهم و امتیازی جلو بیفتم.
مهم نیست که کدام طرف می‌برد.
من فقط باید از یک جهتی حرکت کنم.

هر تغییر تلاش زیادی می‌خواهد.
هر تغییر کوچک در شخصیتی که آماده فروپاشی‌ست.