1405.07.13

کودک به سختی می‌ایستد. به سختی تعادل دارد. زیاد می‌افتد و برایش طبیعی‌ست. کودک انتظاری از خودش ندارد. بقیه از او می‌خواهند انقدر یک کار را انجام دهد تا موفق شود. بقیه به او زمان می‌دهند. کودک مشتاق است شاید برای فضولی و سرک کشیدن به اطراف. شاید همین نیروی محرکه حرکت است.

من از خودم انتظار شکست ندارم. دوست دارم قوی دیده شوم. برای همین همیشه احساس می‌کنم الان وقت انجامش نیست. هنوز مانده است تا وارد یک کار بشوم. باید هنوز پشت‌صحنه کار کنم.

چه زمانی زمانِ شروع کار است؟

چطوری بفهمیم آمادگی لازم برای انجام کاری داریم؟