😐🧃❤️

روزنویسی

1405.07.04

کودک هم می‌ترسد و گریه می‌کند. اما بعدش ساکت می‌شود. امروز والدینی به بهداشت آمده بودند که کودک‌شان نوبت واکسن داشت. قبل واکسن جوری والدین منتظر گریه طولانی فرزندشان بودند که همه چیز را برای سریع‌تر خارج شدن از بهداشت آماده کرده بودند. اما همین که واکسن را زدم، کودک آرام شد. فقط همان لحظه واکسن زدن گریه کرد. نه قبلش واکنش شدیدی داشت و نه بعدش.

با خودم فکر کردم چقدر ما سخت تلاش می‌کنیم تا کنترل همه‌چیز دست‌مان باشد و برنامه داشته باشیم تا رنج نکشیم. اما گاهی اینقدر برنامه می‌شود کلافی دست و پا گیر که نمی‌توانیم از آن خلاصی پیدا کنیم.

دنیای کودک تمام تلاش کوک همان لحظه است. الان چیکار کنم. دقیقه‌ای قبل و نه دقیقه‌ای بعد.

آیا می‌توانیم هر زمان که بخواهیم سه تا کاری که می‌خواهیم انجام دهیم را لیست کنیم، سریع یکی را انتخاب کنیم و برایش اقدامی انجام دهیم؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *