1405.07.07

کودک هر چقدر دلش می‌خواهد گریه می‌کند و خجالت هم نمی‌کشد. مگر واکنش بدی بگیرد اما خودش فقط خودش است. دارم به این فکر می‌کنم کاش راحت‌تر گریه کنم و از اینکه گریه می‌کنم خجالت نکشم. نیازی به قایم شدن نیست. بالاخره این همه آب و مایعاتی که می‌خوریم باید از کجایی بزند بیرون.

چه چیزی باعث می‌شود چیزی ضعف دیده شود؟

دارم به این فکر می‌کنم چه چیزی را نشان می‌دهم و چه چیزی را پنهان می‌کنم، خندیدنم را توی جمع پنهان نمی‌کنم اما گریه کردنم را چرا.

صحبت از دلایل خوشحالی‌ام را پنهان می‌کنم عوضش از سختی‌ها و دغدغه‌هایم صحبت می‌کنم.

چه تصویری ساخته می‌شود؟ من چه تصویری می‌سازم و چقدر محتاطم؟

کودک چگونه این تصویر را با بی‌توجهی به اطراف بر هم می‌زند؟