تمام عکس‌هایم به سیب گفتن ختم می‌شود. سیب آن

عشق جمله اش را ناتمام می‌گذاشت. عشق در صفحه

نامه ای به وسعت دریا با یک کلمه قطره.

نگرش طی کردن مسیر سخت را هموار می‌کند. نگرش

قلم با جوهر دوش گرفت. قلم نمی‌توانست دراز نشست

آرامش را چون تفاله ای دور ریختم. آرامش در

کمد دیواری یک پنجره است. ساعت روی دیوار یک

آینده بازی‌اش گرفته‌بود و من گیم آور شدم. آینده

خیارهایش را به فروش گذاشت و خیار از شدت

شخصیت کارگر: چاه عمیق تر از آن بود که