وجود داشتن

نمی دانم چند احتمال وجود داشت که من نباشم.
و حالا من با یک احتمال در صورت و مخرجی بینهایت وجود دارم.
به عنوان انسان حضور دارم.
حضور من در جهان هستی مثل بودن مورچه ای ست که بی تفاوت از کنارش رد می شوم.
مثل قطره در دریا. اما دریا ماهیت اش از قطره شکل گرفته است.
می خواهم علاوه بر حضور داشتن در دنیا وجود هم داشته باشم.
وجود داشتن یعنی پر نکردن تنها ۲۴ ساعت روز با پلکیدن یا کز کردن در گوشه ای بدون نتیجه ای.
این را در صورتی می گویم که توانایی جسمانی دارم.
چرا که برای یک نفر تنها نفس کشیدن هم سخت است.
در صورتی که توانایی ذهنی انسان های معمولی یکسان است.
وجود مغز در سر آن را اثبات می کند.
تکه سنگ در خیابان هم وقتی محرکی باشد حرکت می کند و نمی داند لحظه دیگر کجاست.
هر از گاهی نیاز است پایمان به جایی گیر دهیم تا به جلو پرتاب شویم.
همه اتفاقات قابل پیش بینی نیستند.
ما نمی توانیم مثل کره زمین که رویش راه می رویم روی مداری دور خورشید بچرخیم.
اما می توانیم نشان دهیم وجود داریم.
به عنوان یک مورچه استخوان دار در جهانی بینهایت .

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

5 پاسخ

  1. و حالا من با یک احتمال در صورت و مخرجی بینهایت وجود دارم. این جمله تووووان شکااافتن دنیا رو بهم می‌ده فائزه.❤😁
    چقدررر قششنگ بود متنت، همه‌جاش.

    فائزه بیا تمام‌وکمال وجود داشته باشیم. من به عنوان یک الهه و با تمام ویژگی‌های الهوی‌ام در این جهان بی‌نهایت و تو به عنوان یک فائزه با تمام ویژگی‌های فائزوی‌ات.
    بنظرم با وبلاگ‌نویسی داریم می‌گیم ما وجود داریم.

    ممنون ازت فائزه‌ی عزیز و تلاشگرم.❤
    فائزه تو از اون آدمای بسیار تلاشگری زندگی منی‌.
    و تلاشگری جزو ویژگی‌های خیلی ارزشمند و والاست در ذهن من. دوست داشتم اینو بگم بهت. ❤

      1. ما نمی توانیم مثل کره زمین که رویش راه می رویم ،روی مداری دور خورشید بچرخیم 😍😍😍 اما می توانیم نشان دهیم که وجود داریم 🥰🥰😍😍چطوری میتونی اینطور قشنگ بنویسی و از وجود داشتن بگی 👏👏👏
        عالی بود 👏👏👏

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 + = 16