جاده

جاده‌ها مسیرند.
دو نقطه را به هم وصل می‌کنند.
مثل دو نقطه که با خطی وصل می‌شود.
جاده‌ها چسبیده‌اند به زمین.

و من از هواپیما می‌ترسم،
از نبودن جاده می‌ترسم.
نمی‌توانم درک کنم چطور می‌شود بی‌هیچ خط صاف مشخصی پرواز کرد و به مقصد رسید.

کوه‌ها ثابت‌اند. چسبیده‌اند به جای خودشان.
به نظر این‌طور نیست.
سنگ‌های کوه شکسته می‌شوند. سنگ ریزه می‌شوند و در بستر رود حرکت می‌کنند.

هر چیزی راه رفتن خود را پیدا می‌کند.

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 + 4 =